Свiслач

Каментары

Cцяпан Пухавіцкі

Пытанні, якія гучалі найчасцей мы аб’ядналі і задаем ад нашага
імя - “Gazeta Мар’інагорская”.

15. “Gazeta Мар’інагорская”: Людей сильно беспокоит местное здравоохранение и, в частности,
ситуация в районной поликлинике и больнице. Наша газета свой первый номер посвятела именно этой не простой ситуации, в которой окозались жители нашего района - не хватает элементарных специалистов, диагнозы ставятся практически на глаз, что делает людей инвалидами, а порой и лишает их жизни. Женщины боятся рожать в районной больнице!, где не единожды непосредственно по холатности медперсонала дети рождались мёртвыми либо с тяжёлыми посдедствиями. Прошло несколько покозательных судебных заседаний, но это обстановку существенно не изменило. В данный момент, роддом находится на ремонте и это не возмущает людей, а наоборот радует, так как представлена возможность рожать детей в более комфортных условиях минской областной больнице.Что касается самой районной больницы, то нехватка специалистов так же отражается на здоровье и жизнях наших граждан. Сельские амбулотории нашего районна не имеют элементарных условий для лечения людей, некоторые существуют блогодоря энтузиазму самих врачей, но это не может отразиться на спасении жизней людей, порой нет возможностей лечить от элементарных болезней и травм. И люди в большей степени ложатся просто умирать в неотапливымые (холодные) палаты, где старые и залатанные простыни и наволочки, где человеческая боль не вызывает ни какой реакци, кроме раздражения. Обрисовав немного ситуацию сложившуюся в местной медицине хочется услышать ответ на следующий вопрос: нужна ли нам такая бесплатная медицина, если всё равно приходится нести пакеты и сунуть деньги? Какой будет выход по решению этой проблемы, которую можно смело отнести к
национальной безопастности? Имеется ли программа, которая должна будет изменить ситуацию прогнившего до самого корня здравохранения на переферии, и тут же извечный вопрос - откуда будут браться средства на финансирования медицины?

Мілінкевіч:Стан медыцыны, навукі, адукацыі, па вялікім рахунку, залежыць ад стану эканомікі, бо фінансаванне гэтых сфераў ажыццяўляецца з бюджэту. Каб грошай хапала, патрэбны сур’ёзныя эканамічныя пераўтварэнні. У суседзяў, якія распачалі рэформы, тэмпы росту дабрабыыту большыя за нашыя. Вельмі важна нам выйсці з самаізаляцыі і наладзіць супрацоўніцтва з Еўропейскім Звязам. Толькі аздараўленне эканомікі дазволіць палепшыць сітуацыю ў медыцыне. Медыцына, як і адукацыя, павінны быць прыярытэтным накірункам у дзяржавы. Патрэбна таксама рэформа сістэмы аховы здароўя. Страхавая медыцына дазволіць пацыенту самому выбіраць лепшага доктара, лепшую медычную установу, на рахунак якіх будуць пералічвацца грошы за лячэнне. Такая канкурэнцыя значна падвысіла якасць медычных паслуг у іншых краінах.


16. “Gazeta Мар’інагорская”:Многих людей беспокоило повышение цен на продукты и оплату
коммунальных услуг, маленькие зарплаты, за которые тяжело прожить, в связи с чем не могут себе позволить порой элементарных вещей - от покупки одежды и обуви до компьютеров и холодильников , что вынуждает людей брать кредиты, которые можно смело назвать грабительскими. Могут ли быть уверенными люди, что их уровень жизни улучшится, а не наоборот, если власть сменится и вместо Лукашенко будет руководить страной, допустим, Милинкевич ?

Мілінкевіч:Нам патрэбныя перамены. Стан беларускай эканомікі пагаршаецца. Калі мы не пачнем тэрмінова яе мадэрнізаваць, наш чакаюць цяжкія часы. Мы пачынаем рэформы пазней за іншых. Адзіны плюс у тым, што ў нас ёсць шанс пазбегнуць памылак, якія рабіліся іншымі краінамі. Мы маем рэальную праграму сацыяльна-эканамічных пераўтварэнняў у Беларусі.

17. Также часто приходилось слышать, что люди не желают объеденения нашей страны с Россией, но боятся отдаления от восточного соседа, называя основной причиной зависимость нашего государства от энергопоставок. А если Беларусь пойдёт на большее сближение с Европой, то в этом случае народ боится повышения цены на нефть и газ. Верны ли опасения людей? Так ли мы привязаны к нашему соседу?

Мілінкевіч:Мы павінны рыхтавацца да рэальнай эканомікі. Вядома, дзе бывае бясплатны сыр альбо газ. Расія абвясціла пра тое, што праз лічаныя гады будзе прадаваць энерганосьбіты па сусветных коштах усім краінам. Гэта, дарэчы, галоўная ўмова і Сусветнай гандлёвай арганізацыі, у якую намерана ўступіць Расія. Збліжэнне з Еўропай не замінае нам заставацца стратэгічным партнёрам Расіі. Сёння ўлада гэта разумее і спрабуе наладзіць эканамічныя стасункі з Еўропай. Я гэты курс падтрымліваю.

18. Пытанне рэдактара газэты. Апошнім часам, па тэлевізіі можна пабачыць, як еўрапейцы ледзь не цалуюць прадстаўнікоў нашай улады, хваляць эканамічны рост у нашай краіне і адсутнасць карупцыі!? Еўропа змяніла да нас свае погляды? Няўжо забыты Завадаскі, Карпенка і іншыя? Прынцыпы дэмакратыі ўступілі прынцыпам грошай?

Мілінкевіч:Еўропа не змяніла і не зменіць свае погляды. Яе маральныя патрабаванні да беларускай улады засталіся ранейшымі. Там убачылі, што палітыка ізаляцыянізма не дае плёну. Гэта не прыводзіць да дэмакратызацыі ўлады. Зараз ЕЗ спрабуе ўздзейнічаць на беларускую ўладу па іншаму, прапануючы рэалізаваць палітыку пакрокавага збліжэння. Беларускі ўрад робіць крокі па эканамічнай лібералізацыі і дэмакратызацыі, а аб’яднаная Еўропа пашырае эканамічнае супрацоўніцтва. Для нас гэта шанс (нажаль, не гарантыя) на ўмацаванне эканамічнай незалежнасці і змяньшэнне наступстваў эканамічнага крызіса.


19. Што Вы хацелі пажадаць жыхарам Пухавіцкага раёна з нагоды прыбліжэння
навагодніх святаў?

Мілінкевіч:Жадаю шчасця, здароўя, дабрабыту ў сям’і, веры ў сябе, павагі да людзей з іншымі поглядамі. Нам вельмі важна зразумець нашу агульную адказнасць за лёс Беларусі.


Матэрыял №2 мае назоў "МАМА НЕ ЗАБІВАЙ МЯНЕ"
23:50, 20/01/2009

Cцяпан Пухавіцкі

Спадзяемся Вы маеце магчымасць справіць гэты венегрэт!!!!!!!!! 23:21, 20/01/2009

Cцяпан Пухавіцкі

Пытанні, якія гучалі найчасцей мы аб’ядналі і задаем ад нашага
імя - “Gazeta Мар’інагорская”.

15. “Gazeta Мар’інагорская”: Людей сильно беспокоит местное здравоохранение и, в частности,
ситуация в районной поликлинике и больнице. Наша газета свой первый номер посвятела именно этой не простой ситуации, в которой окозались жители нашего района - не хватает элементарных специалистов, диагнозы ставятся практически на глаз, что делает людей инвалидами, а порой и лишает их жизни. Женщины боятся рожать в районной больнице!, где не единожды непосредственно по холатности медперсонала дети рождались мёртвыми либо с тяжёлыми посдедствиями. Прошло несколько покозательных судебных заседаний, но это обстановку существенно не изменило. В данный момент, роддом находится на ремонте и это не возмущает людей, а наоборот радует, так как представлена возможность рожать детей в более комфортных условиях минской областной больнице.Что касается самой районной больницы, то нехватка специалистов так же отражается на здоровье и жизнях наших граждан. Сельские амбулотории нашего районна не имеют элементарных условий для лечения людей, некоторые существуют блогодоря энтузиазму самих врачей, но это не может отразиться на спасении жизней людей, порой нет возможностей лечить от элементарных болезней и травм. И люди в большей степени ложатся просто умирать в неотапливымые (холодные) палаты, где старые и залатанные простыни и наволочки, где человеческая боль не вызывает ни какой реакци, кроме раздражения. Обрисовав немного ситуацию сложившуюся в местной медицине хочется услышать ответ на следующий вопрос: нужна ли нам такая бесплатная медицина, если всё равно приходится нести пакеты и сунуть деньги? Какой будет выход по решению этой проблемы, которую можно смело отнести к
национальной безопастности? Имеется ли программа, которая должна будет изменить ситуацию прогнившего до самого корня здравохранения на переферии, и тут же извечный вопрос - откуда будут браться средства на финансирования медицины?

Мілінкевіч:Стан медыцыны, навукі, адукацыі, па вялікім рахунку, залежыць ад стану эканомікі, бо фінансаванне гэтых сфераў ажыццяўляецца з бюджэту. Каб грошай хапала, патрэбны сур’ёзныя эканамічныя пераўтварэнні. У суседзяў, якія распачалі рэформы, тэмпы росту дабрабыыту большыя за нашыя. Вельмі важна нам выйсці з самаізаляцыі і наладзіць супрацоўніцтва з Еўропейскім Звязам. Толькі аздараўленне эканомікі дазволіць палепшыць сітуацыю ў медыцыне. Медыцына, як і адукацыя, павінны быць прыярытэтным накірункам у дзяржавы. Патрэбна таксама рэформа сістэмы аховы здароўя. Страхавая медыцына дазволіць пацыенту самому выбіраць лепшага доктара, лепшую медычную установу, на рахунак якіх будуць пералічвацца грошы за лячэнне. Такая канкурэнцыя значна падвысіла якасць медычных паслуг у іншых краінах.


16. “Gazeta Мар’інагорская”:Многих людей беспокоило повышение цен на продукты и оплату
коммунальных услуг, маленькие зарплаты, за которые тяжело прожить, в связи с чем не могут себе позволить порой элементарных вещей - от покупки одежды и обуви до компьютеров и холодильников , что вынуждает людей брать кредиты, которые можно смело назвать грабительскими. Могут ли быть уверенными люди, что их уровень жизни улучшится, а не наоборот, если власть сменится и вместо Лукашенко будет руководить страной, допустим, Милинкевич ?

Мілінкевіч:Нам патрэбныя перамены. Стан беларускай эканомікі пагаршаецца. Калі мы не пачнем тэрмінова яе мадэрнізаваць, наш чакаюць цяжкія часы. Мы пачынаем рэформы пазней за іншых. Адзіны плюс у тым, што ў нас ёсць шанс пазбегнуць памылак, якія рабіліся іншымі краінамі. Мы маем рэальную праграму сацыяльна-эканамічных пераўтварэнняў у Беларусі.

17. Также часто приходилось слышать, что люди не желают объеденения нашей страны с Россией, но боятся отдаления от восточного соседа, называя основной причиной зависимость нашего государства от энергопоставок. А если Беларусь пойдёт на большее сближение с Европой, то в этом случае народ боится повышения цены на нефть и газ. Верны ли опасения людей? Так ли мы привязаны к нашему соседу?

Мілінкевіч:Мы павінны рыхтавацца да рэальнай эканомікі. Вядома, дзе бывае бясплатны сыр альбо газ. Расія абвясціла пра тое, што праз лічаныя гады будзе прадаваць энерганосьбіты па сусветных коштах усім краінам. Гэта, дарэчы, галоўная ўмова і Сусветнай гандлёвай арганізацыі, у якую намерана ўступіць Расія. Збліжэнне з Еўропай не замінае нам заставацца стратэгічным партнёрам Расіі. Сёння ўлада гэта разумее і спрабуе наладзіць эканамічныя стасункі з Еўропай. Я гэты курс падтрымліваю.

18. Пытанне рэдактара газэты. Апошнім часам, па тэлевізіі можна пабачыць, як еўрапейцы ледзь не цалуюць прадстаўнікоў нашай улады, хваляць эканамічны рост у нашай краіне і адсутнасць карупцыі!? Еўропа змяніла да нас свае погляды? Няўжо забыты Завадаскі, Карпенка і іншыя? Прынцыпы дэмакратыі ўступілі прынцыпам грошай?

Мілінкевіч:Еўропа не змяніла і не зменіць свае погляды. Яе маральныя патрабаванні да беларускай улады засталіся ранейшымі. Там убачылі, што палітыка ізаляцыянізма не дае плёну. Гэта не прыводзіць да дэмакратызацыі ўлады. Зараз ЕЗ спрабуе ўздзейнічаць на беларускую ўладу па іншаму, прапануючы рэалізаваць палітыку пакрокавага збліжэння. Беларускі ўрад робіць крокі па эканамічнай лібералізацыі і дэмакратызацыі, а аб’яднаная Еўропа пашырае эканамічнае супрацоўніцтва. Для нас гэта шанс (нажаль, не гарантыя) на ўмацаванне эканамічнай незалежнасці і змяньшэнне наступстваў эканамічнага крызіса.


19. Што Вы хацелі пажадаць жыхарам Пухавіцкага раёна з нагоды прыбліжэння
навагодніх святаў?

Мілінкевіч:Жадаю шчасця, здароўя, дабрабыту ў сям’і, веры ў сябе, павагі да людзей з іншымі поглядамі. Нам вельмі важна зразумець нашу агульную адказнасць за лёс Беларусі.


Матэрыял №2 мае назоў "МАМА НЕ ЗАБІВАЙ МЯНЕ"
23:20, 20/01/2009

Cцяпан Пухавіцкі

мар'інагорская газэта. Сувязь:gazetamgby@rambler.ru


--Паважаны рэдактар! Да Вас з'вяртаецца калектыў "Мар'інагорская
газэта".
Наша выданне заснавана 15 кастрычніка 2008 году да выхаду афіцыйна
рыхтуецца чацьвёрты нумар. Не маючы магчымасці мець сваю электроную
старонку шукаем магчымасці каб недзе размяшчаць свае матэрыялы. Дасылаем
Вам некаторыя з іх. Спадзяемся на супрацоўніцтва! Будзем удзячны за
любую дапамогу!
Пры гэтым рэкляму Вашага сайту гарантуем!
Дзякуем за ўвагу!

Каментар: Матэрыял "Адказы на пытанне...", гэтыя пытанні праз нашу
газэту былі заданы жахарамі Пухавіцкага раёну спадару Мілінкевічу.

НАЧНЫЯ МАТЫЛЬКІ-!

Дзяўчыны якія пайшлі на панэль, хто яны, што падштурхнула іх да гэтага: амаральнае разбешчанасць, цяжкія бытавыя ўмовы, а мо адразу то і другое?
Ці прысутнічае ценявы бізнэс сэксуальных паслуг у Пухавіцкім районе?
Піша Янка Пухавіцкая.

Пад час Гарбачоўскай перабудовы, на прыканцы 80-х, на экраны СССР выходзіць мастацкі фільм з гучным назовам “Інтэрдзяўчына”, ён робіць шмат шума і непаразумен-няў: няўжо гэта на самой справе? Тады яшчэ звычайны савецкі грамадзянін, дазнаўся пра зусім іншы бок тагачаснага жыцця; тое, аб чым маўчалі раней улады, стала відавочным, і нават звычайны чалавек не мог сабе такое ўявіць.
З тых часоў мінула больш за 20 гадоў, вырасла іншае пакаленне людзей, сёння знята і здымаецца шмат фільмаў на гэту тэматыку. Слова “прастытутка” перастала мець той сэнс, які быў раней, і ледзь не стала сімвалам нашага часу.
Хто яны гэтыя дзяўчыны, што выйшлі на панэль, прадаваць сябе за грошы, рызукуючы стаць цацкамі ў руках псіхічна хворых?.. Яны губляюць свой жаночы гонар і рызыкуюць згубіць ані толькі здароўе, але часам і сваё жыццё?
Спрабуючы знайсці адказ на гэтае пытанне, я адправілася ў сталіцу нашай краіны.
Калі ехала ў Менск, шчыра кажучы, было страшна - знаёмых хлапцоў, каб прае-хацца са мной для інтэрв'ю, у якасці целаахоўнікаў, угаворваць не прыйшлося, наадваврот, - тыя адгаворвалі мяне. Спачатку казалі, што для большасці гэта не істотная інфармацыя і наўрадці каму-небудзь яна падасца цікавай. Але асноўная задача журналістаў - распавядаць не толькі пра поспехіі ў бітвах за ўраджай, але і пра іншы бок нашага жыцця, нават калі ён мае шэрую афарбоўку. Пра тое, што у нашай краіне існуе праблема прастытуцыі нікога, думаю, пераконваць не прыйдзецца. Але чаму афіцыйна ў “стабільнай” краіне, як наша, прыгожыя дзяўчаты ідуць на панэль? Што гэтаму спрыяе? Больш разбэшча-насць ці безвыходнасць сучаснай моладзі, а мо бытавыя цяжкасці ці цяга да прыгожага і смачнага жыцця?
Не сакрэт, што паводле двайных стандартаў, існуючых у нашым грамадстве, прастытуцыяй займац-ца быццам бы і ганебна, але ў той жа час, прыбытковасць старажы-тнае прафесіі абмяркоўваецца выключна з зайздросным бляскам у вачах. А Расейскія тэлесэрыялы і літаратура стварылі міфалагі-заваны вобраз прастытуткі, які нічога агульнага з рэальнасцю не мае.
Знайсці начных матылькоў у Менску не складае асобых цяжкас-цяў. Тыя, хто цікавіўся імі, ведаюць, што пачынаючы ад пл. Незалежнасці і далей уздоўж усяго праспекта, на працягу каля 10 км, а мо і болей, тысячы дзяўчын рознага ўзроста стаяць у чаканні свайго кліента. Таму мне было не складана адшукаць хаця б адну, якая б магла распавесці аб сабе.
- Год таму, да нас у вёску ў клуб прыехалі людзі з Менска, якія цікавіліся дзяўчынамі, прыгляда-ліся, пыталіся адкуль, чым займаюцца, хто бацькі… Прапа-ноўвалі ехаць з імі у сталіцу - абяцалі добры заробак, шыкоўнае жыццё. Ім лягчэй было дамаўляцца з тымі, чые бацькі былі апошнімі прапойцамі, ім давалі трохі грошай, спайвалі і дамаўляліся… Такім чынам, і я апынулася на праспекце Пераможцаў…
Так распавяла мне дзяўчына, якой на выгляд 20 год, прыгожая і прыемная ў бяседзе і, прызнацца, паламала мае стэрыатыпы аб тых жанчынах, якія займаюцца адной з самых старэйшых прафесій у свеце.
Шукаючы нашых зямлячак у Менску, мне хацелася напісаць пра іх лёс. І раптам, я даведалася ад нашай суразмоўцы, якая прадставі-лася Ганнай, што ехаць у Менск нам было не абавязкова. У ходзе гутаркі, тая даведаўшыся, адкуль я і што шукаю сваіх зямлячак, спытала, чаму я не захацела ўзяць інтэрв'ю ў саміх Пухавічах? Толькі я хацела адзначыць, што такіх няма ў нашым горадзе і тым больш у Пухавіцкім раёне, як Ганна з усмешкай распавяла мне аб сваёй былой сяброўцы, якая раней стаяла з ёй на праспекце. Тая казала ёй, што родам з Мар'інай Горкі, і сэнсу “стаяць” у сталіцы – больш няма. Дома можна зарабляць тыя ж грошы.
Усе спробы дазнацца у Ганны імя гэтай дзяўчыны - былі марныя, але яна згадзілася патэлефанаваць мне і распавесці больш на гэтую тэму.У выніку аказалася, што не ўсё ў нас так ціха і прыстойна, як здавалася мне раней:
- Кліентамі з'яўляюцца вядома людзі з грашыма. У адрозненне ад Менску, у Мар'інай Горцы нам не трэба стаяць на вуліцы – паслугамі карыстаюцца ў асноўным паста-янныя кліенты, якія тэлефануюць і мы выязджаем па патрэбнаму адрасу. Або за намі прыязджае машына. Калі дзяўчат мясцовых не хапае, тэлефануюць да свіслацкіх і дружненскіх, якія звычайна стаяць на шашы або абслугоўваюць дальнабойную стаянку паблізу “Дукоры”, але звычайна нас хапае. Калі толькі заказшчык не патрабуе на аднаго кліента да трох дзяўчын. Ёсць і такія...
- Колькі гадоў дзяўчынам?
- Розныя. Ёсць і непаўнагадовыя, і сярэдняга ўзросту… Але зразу-мела, побытам карыстаюца мала-дыя. І чым маладзей тым лепей.
- І што міліцыя, няўжо ні разу вас не затрымлівала? – цікаў-люся.
- Раней у Менску бывала часта, а тут, як бы сказаць правільна, у нас добрыя адносіны… кліенты людзі з сувязямі. І нітолькі ў раёне.
- Хто вашыя кліенты, зразумела, прозвішчы пытацца не буду…
- Я ўжо казала, людзі з тоўстымі кашалькамі і іх бізнэс-партнёры з іншых рэгіёнаў і, нават, краін. Іх сябры. Выязджаем на бані і хлапечнікі, карпаратыўныя вечарыны і звычайныя п'янкі. Чым хто займаецца – казаць не буду, самі разумееце, горад малы…
- Як сталася, што Вы і вашыя сяброўкі пачалі займацца гэтым?
- У кожнай свой лёс, свая дарога, але ўсе ў выніку прыйшлі да такога жыцця, кагосьці шчэ ў дзяцінстве згвалтаваў айчым, у мяне ёсць знаёмая, якую гвалтаваў такі выблюдак на працягу некалькіх год, а яе маці на гэта глядзела спакойна. Так, што для яе такое жыццё сталася нормаю, шчэ з дзяцінства… Што тычыцца мяне, то нават і не скажу адразу, што паспрыяла такому выбару… Наогул, не люблю гаварыць пра сябе…
-Кажуць, што прастытутка і наркотыкі заўсёды ходзяць побач? На вашу думку гэта сапраўды так?
- Так, сярод прастытутак ёсць наркаманкі, але яны выходзяць на панэль час ад часу, каб зарабіць грошай на наступную дозу.
- Непаўнагадовых дзяўчат, што прымушае сёння ісьці на панэль?
- Складанае жыццё. Вы калі жылі з малецтва сярод бруду, п'яных сварак бацькоў, для якіх ты толькі абуза, цацкамі былі пустыя бутэлькі, а ежай астаткі закускі… Многія не мелі ні аднаго падарунка на Новы год і Дзень нараджэнне! Затым падрасталі, пачалі хадзіць на дыскатэкі, дзе такія ж аднагодкі і старэйшыя бачаць сэнс жыцця ў бутэльцы гарэлкі. Згадзіцеся, на прыгожае юнацкае жыццё зусім не падобна: якая можа быць будучыня ў тых дзяўчат, а жыць хочацца, хочацца прыгожага і багатага жыцця. Таргаваць целам? Чаму б і не, калі раней гэта рабілася за кілбаску і шклянку гарэлкі? Каб упэўніцца у маіх словах, проста прыйдзіце на дыскатэку, вам у вочы адразу кінуцца вясковыя дзяўчаты, ды і сярод мар'інагорскіх досыць тых, што гатовыя на ўсё..
- Вам бывае страшна ідучы да кліента?
-Заўжды. Калі пачынала, не адчувала страха, але калі выкінулі з аўтамашыны пры добрай хуткасці пад калёсы іншай машыны і ледзь не загінула, паклялася, што больш ніколі не буду займацца гэтым… Але час раставіў усе кропкі над “і”.
На гэтым я скончыла сваё інтрв'ю, хоць і хацелася запытацца больш, але акунуўшыся ў гэтае жыццё ўсяго на гадзіну, мне станавілася страшна і брыдка.
Што мы робім для таго, каб нашыя жанчыны і дзеці не гандлявалі сабой? Ці здольна грамдства абараняць тых, хто апынуўся ў бядзе? Ці можам мы спадзявацца на нашыя сацыяльныя службы і праваабарончыя органы?
…Наступным вечарам мы праехаліся па шашы ў бок Дукоры. Спачатку вырашылі, што верагодна не ўсё ў такіх памерах, як уразілі сабе. Але праз паўтары гадзіны аповяд маёй суразмоўцы пацвердзіўся: шаша, кафэ, фуры, дзяўчыны. Нажаль пагутарыць з гэтымі дзяўчынамі не атрымалася, дакладней з імі не было магчыма размаўляць з-за моцнага ап'яненя і агрэсіўных хлапцоў, якія соўваліся недалечы. Толькі атрымалася даведацца, што дзяўчаты з Свіслачы, Дружнага і некалькі з Дукоры і недалёкіх мястэчак, усяго мы паспелі налічыць 17 дзяўчын. Хочаца адзначыць, што некаторым на выгляд будзе з натугай 16 год. Мы з'ехалі, каб больш не прыцягваць ўвагі. Але на гэтым нашы прыгоды не скончыліся...

працяг у наступным нумары
GM: (

Чакаем Вашых каментарыяў:
gazetamgby@rambler.ru

Ад рэдактара: Справа нашмат глыбей, чым проста “ аборт – гэта забойства”. Гэта боязь зазірнуць праўдзе ў вочы: што ты – проста баязлівец, які не здольны адказваць за свае ўчынкі. Да тагож аборт – злачынства, якое кладзецца грузам на ўсё жыццё таго, хто яго здзейсніў. Вядомы майстар рукапашнага бою, пісьменнік Андрусь Качэргін аднойчы сказаў: “ Эгаізм, які напоўніў гэты свет, прымудраецца рабіць з мужчын нэндзаў, а з жанчын сучак. У гэтым выпадку першыя ўжо “мертва народжаныя”, а другія – “бясплодныя”. Не бачу лепшага варыянту, як станаўленне ваяра ў мужчыне, а ў жанчыне – маці. І тая, і іншая катэгорыі жывуць не для сябе, а значыць, жывуць напоўненыя ідэямі ахвярнага дабра і з абсалютнай бязлітасцю да неістотнага”.
Піша Стэфан Пухавіцкі
Выкідак наўзамен прыгажосці
Чарга перад кабінетам уздрыгвае. Дзяўчына гадоў пятнацаці становіцца бялей белага. Дагледжаная дама "недалёка за трыццаць", стомленая, моршчыць дорага выскубленае брыво. Дзве цёткі, вяжучы спіцамі жудасныя фіялетавыя сурвэткі, рэагуюць нечакана: "Разоралась тут! Пад мужыком не бось лемантавала по-другому!.."
"Гэтыя дзве "вязальшчыцы" - нашы сталыя кліенткі, - сплеўвывае медсястра-акушэрка падчас перекура на запаснай лесвіцы, - прыходзяць па 2-3 разы на год. Мужыкі іх прэзерватывы "не ўхваляюць”, самі яны кідаюцца ад гарманальных таблетак, як ад наркаманскіх шпрыцоў. Я б ім усё павыразала па самыя вушы, але нельга. Грошы заплацілі - дазволь абслужыць! І гэта яшчэ нічога, дурніцы яны проста. А вось некалькі кабетак прыходзілі, накшталт той, выскубленай, з чаргі, аборты рабіць… для прыгажосці! Не, ты ўяўляеш! Цяжараць, чакаюць, стварэнне, месяц, іншы, скура, натуральна, паляпшаецца, валасы гусцеюць - гармоны-то жаночыя актывізуюцца - і тут опа! Заяўляюцца: ім дзіця не патрэбна, прыгажосць даражэй"…
"Ну-ка, ну-ка, паглядзім, што ў нас тут здарылася ?" Малады лекар мажа жывот усё яшчэ бледнай дзяўчыне адмысловым гелем. Экран УГД - малюсенькая матка, лекар усміхаецца: "А здарылася ў нас з вамі, паненка, пяцітыднёвая цяжарнасць!.."
Кожная чацвёртая сямейная пара ў Беларусі за гэтую фразу аддала б ўсё на свеце. Таму што кожная чацвёртая сям’я ў Беларусі не можа зацяжарыць, хоць і горача аб гэтым марыць. Але 15-гадовая дзяўчынка марыць аб іншым: каб усё хутчэй скончылася. Калі ўсё міне без ускладненняў, праз 15-20 гадоў гэтая дзяўчынка суцэль можа ператварыцца ў "сталую абортніцу", якая стане такой жа вязальшчыцай сурвэтак у чэргах на чыстку, вось толькі… Вось толькі ў выніку абортаў у Беларусі штогод становяцца бясплоднымі каля 1,5 тысяч жанчын і каля 15 тысяч - сур'ёзна хворымі, афіцыйныя дадзеныя мы не падаем з-за адсутнасці дакладнай інфармацыі за апошнія гады..
Забараніць?
АБ'ЯЎ тыпу "Аборты ў дзень звароту" у газетах больш, чым пра продаж пылесосаў (асабліва сімвалічна, калі іх друкуюць побач з прапановамі "вясёлага вольнага часу": зверху "незабыўная ноч", знізу - "аборты"…) У нас на 100 родаў у сярэднім прыходзіцца 129 абортаў, што амаль ў 15 раз перавышае еўрапейскія паказчыкі. Калі аборт робяць па медыцынскіх паказаннях, - цяжарная захварэла смяротнай для плоду краснухай ці "заганнае" сэрца не вытрымлівае або адмаўляюць ныркі, ці, калі можна, не дай бог, падчас родаў згубіць зрок, гэта - страшнае гора для сям'і. Але калі 57% маладых здаровых жанчын перарываюць цяжарнасць! А між іншым прэзерватывы перасталі быць дарагім дэфіцытам, у любой аптэцы - калі ласка, ад 1 500 да 3 000 рублёў, у клетачку і ў палосачку. І супрацьзачаткавыя таблеткі ўжо не навіна: ад 12 000 да 30 000 рублёў, пры чым можна падабраць любыя гарманальныя прэпараты, якія не калечаць жанчыну, а зусім наадварот. І ў школах заняткі па сэксуальнай асвеце чытаюць, а абортаў у нас больш, чым у краінах трэцяга міру. Можа, забараніць іх навогул? І тады, 15-гадовыя школьніцы перабудуюцца з чэргаў на аборт у чэргі за марозівам?
Кватэра за дзіця
ЛЕКАР-ГІНЕКОЛАГ не ўпэўнены: "Забарона - выдатная мера толькі на першы погляд. Таму што, запалохаўшы лекараў і жанчын, жыць будзем, як у Дагестане. У радзільных дамах - чарга, у сем'ях - па 5 дзяцей, падумаеш - галеча, затое ўсе падпольныя "абортшчыкі" на шасцісотых "Мэрсэдэсах"… Па мне, дык чыннік абуральнай колькасці абортаў у нашай краіне - у дзяржаўнай абыякавасці. На дапаможнік "маці і дзіцяці" можна ўтрымоўваць няўжо што марской свінку, і тую надгаладзь. Урокі сэксуальнага лікбезу ў школах вядуць фізрукі і ваенрукі, адным сваім хмыканнем, якія прымушаюць ставіцца да кантрацэпцыі, як да чагосьці сорамнага і непрыстойнага. Пры чым ўсё гаворыцца шэптам, як быццам бы гэтая інфармацыя мае нейкі негатыўны сэнс, а не забяспечвае школьнікаў ведамі, каб не рабіць у будучым не выпраўляльных памылак… Давалі б за кожнага дзіця аднапакаёвую кватэру або хоць хатні кінатэатр, беларусы гэтулькі б дзяцей панараджалі, што ўсе лекары-"абортшчыкі" перакваліфікаваліся б ў выхавальнікаў дзіцячых садоў!"
А у Пухавіцкім раёне…
Ды што казаць, калі ў Пухавіцкай раёнай паліклініцы, падчас медаглядаў, жанчынам самі акушэры кажуць: “Раім зрабіць аборт – навошта Вам лішнія праблемы… дзеці гэта праблемы”!? І гэта медыкі кажуць здаровым жанчынам, у якіх не назіралася ніякіх праблемаў, якія могуць выклікаць цяжарнасць. Вы цяпер разумееце, чаму жанчыны нашага раёну спрабуюць усімі праўдамі і няпраўдамі патрапіць на дагляд мінскім лекарам? Чамусьці ў сталіцы, тыя зацікаўлены ў поспеху нараджэння дзіцяці, а ў нас Мар’інай Горке, як да вынаса смецця з кватэры і гэта мякка кажучы…
"Зародак - жывая істота"
ЯК сказана ў "Асновах сацыяльнай канцэпцыі хрысціянскіх цэркваў, касцёлаў", аборт - гэта цяжкі грэх. Кананічныя правілы прыраўноўваюць аборт да забойства. У аснове такой адзнакі, ляжыць перакананасць у тым, што зараджэнне чалавечай істоты, з'яўляецца дарам Божым, таму з моманту зачацця ўсякі замах на жыццё будучай чалавечай асобы злачынна. "Жанчына, зрабіўшая выкідак, ёсць забойца і дасць адказ перад Богам. Бо… зародак у чэраве ёсць жывая істота, аб якім клапоціцца Госпад", - пісаў апалагет другога стагоддзя Афінагор. Свяціцель Іаан Залатавуст зваў тых, якія робяць аборт "горшымі, чым забойцы".
Адказнасць за грэх забойства ненароджанага дзіцяці нараўне з маці нясе і бацька, у выпадку яго згоды на аборту. Грэх кладзецца і на душу лекара, які робіць аборт. Праваслаўная і Каталіцкая цэрква ні пры якіх акалічнасцях не могуць даць блаславенне на выкананне аборту. У пастырскай практыцы рэкамендуецца выяўляць ласку, толькі калі існуе прамая пагроза жыцця маці на працягу цяжарнасці, асабліва пры наяўнасці ў яе іншых дзяцей.
Жанчын-дзетазабойцаў трэба саджаць!
Мужчынскі погляд на тэму: Яўген, 27 год, жыхар Мар’інай Горкі:
"Я ЛІЧУ, што жанчын, якія зрабілі аборт, трэба саджаць у турму. Гэта няпраўда, што "зародак" нічога не адчувае. Гэта ж не апендыкс або гланды! Вы паглядзіце амерыканскі відэафільм "Крык неўмаўляткі", там знята, як няшчасны "нячулы зародак" спрабуе ўвярцецца ад апорнага смерць ланцэта! Забойцы павінны сядзець у турме!"
"Абортнікаў" трэба таўраваць!
Жаночы погляд на тэму: Святлана, 23 гады, жыхарка г.п Дружны:
"ЧАМУ жанчын, якія зрабілі аборт, таўруюць у хвост і ў грыву "забойцамі", а мужчыны як ні пры чым? Сэксам займаемся разам, разам вінаватыя ў тым, што не засцерагаліся, а потым пачынаецца перадача "Я сама". Жанчына ўжо АДНА цяжарыць, АДНА ідзе на аборт, адна потым лечыцца або наогул застаецца АДНА: бясплодная, не патрэбна нікому. Мужчына, ў лепшым выпадку дае грошай на аборт, а ў горшым - з крыкам: "Невядома яшчэ, ад каго тваё дзіця!", назаўжды знікае з твайго жыцця. Адна мая прыяцелька пераспала з камандзіровачным, прычым не жанатым, паслала яму тэлеграму, калі зацяжарыла. Ён праз дзень прыехаў з букетам кветак і сказаў: "Зараз мы заўсёды будзем разам!" Яна расплакалася ад шчасця, а ён дадаў: "І на аборт пойдзем разам, я цябе зараз заўсёды буду падтрымліваць!" Увогуле, я патрабую, каб у абортарыях фіксавалі, з-за якога мужчыны жанчына робіць аборт, і перадавалі гэтыя звесткі, напрыклад, у адзіную даведку па загсах краіны. Каб нявеста магла ўсё пазнаць пра "жанішка" напярэдадні вяселля !"


Аляксандр МІЛІНКЕВІЧ, адказаў на пытанні жыхароў пухавіцкага раёну.
1.Саша, 25 лет, житель г. Марьина Горка, работает в Минске на производстве, считает, что на данный момент нет достойного кандидата на президентский пост страны:
- У меня живут на Украине родственники, в связи с чем, приходится часто бывать там. Крайне озабочен ситуацией в этой стране, если раньше голосовал за представителя оппозиции, то сейчас думаю, что Украинский пример наука нам всем. В связи с этим, вопрос у меня такой: если бы Милинкевич вдруг одержал победу на выборах, то мог бы он гарантировать стабильность в нашей стране?

Мілінкевіч:Кожная краіна мае свой шлях. Эканамічнае і палітычнае рэфармаванне − рэч вельмі складанная і звычайна мае свае асаблівасці. Наша эканоміка яшчэ фактычна не пачала рэформы. А рэфармавацца, адкрывацца свету прыйдзецца. Пакуль мы губляем час. Параўноўваць Беларусь і Украіну вельмі складана. Калі казаць пра паўднёвую суседку, трэба разумець, што гэта не самы лепшы прыклад развіцця пасля дэмакратычных выбараў. Давайце паглядзім на сітуацыю у Эстоніі, Чэхіі, Польшчы. Там пасля выбару дэмакратычнага шляху развіцця ўзровень жыцця прыкметна падвысіўся і жывуць там значна лепей за нас. У гэтых краінах сітуацыя стабільная, не гледзячы на тое, хто прыходзяць да ўлады: левыя ці правыя. Давайце глядзець на лепшыя прыклады. А што тычыць нашай паўднёвай суседкі, вельмі важна, што там развіваецца грамадзянская супольнасць і людзі маюць магчымасць адкрыта абмяркоўвасць актуальныя для краіны пытанні. Там лепшыя ўмовы для бізнеса, існуюць незалежныя медыі, адбываюцца вольныя выбары.

2. Анастасия, 19 лет, жительница г. Марьина Горка, студентка. Считает, что все политики говорят то, что человек хочет услышать, поэтому не верит ни одному, но всё же задала свой вопрос:
- Я учусь в Минске, так как мест в общежитиях катастрофически не хватает мне и многим моим подругам приходится каждый день ездить на учёбу с Марьиной Горки, снимать жильё в столице не позволяет финансовое положение родителей, хоть и ежедневная езда так же бьёт по кошельку. Как могли бы по мнению Милинкевича быть решены проблемы с жильём и проездом для студентов, в частности для иногородних?

Мілінкевіч:Ва ўсіх цывілізаваных краінах свету існуюць льготы для студэнтаў. Нават эканамічны крызіс не з’яўляецца прычынай для іх адмены. Таксама у іншых краінах паспяхова вырашаецца праблема з жытлом для студэнтаў. Хоць там і не будуюць багата лядовых палацаў. Сродкі на гэта заўсёды ёсць. Проста трэба вызначыцца з прыярытэтамі. Адукацыя заўсёды павінна быць прыярытэтам № 1.

3. Светлана Валентиновна, 73 года, пенсионерка, жительница сельской местности Пуховичского района, сторонница действующего презитдента:
- Считаю, что оппозиция продалась западным хозяевам. Ведь откуда у них средства на жизнь, за какие “шиши” они ездят заграницу? Откуда деньги, господа? Я полностью уверена, если победит “бэнээфовец”, то нас прододут западным “буржуям” .

Мілінкевіч:Сённяшняя ўлада ўсіх, хто наважваецца з ёй не пагаджацца і спрабуе пратэставаць, пачынае прэсаваць. Значная частка дэмакратычных актывістаў, якая ўдзельнічае ў палітычных кампаніях, становіцца беспрацоўнай. Я магу сказаць пра сябе: Я ўсё жыццё выкладаў ва ўніверсітэце і вельмі любіў сваю работу. Зараз мне гэтага рабіць не дазваляюць. Я вымушаны зарабляць за мяжой: чытаць лекцыі ў Польшчы, кансультаваць расійскіх прадпрымальнікаў, выдаваць кнігі ў Чэхіі. Але гэта не мая віна, а палітыка ўладаў. Што тычыць паездак за мяжу, як правіла запрашаючы бок бярэ на сябе ўсе выдаткі. Гэта звычайная міжнародная практыка. Я не ведаю ў апазіцыі людзей, якія хочуць, як Вы кажаце, “прадаць краіну буржуям”. Надварот, гэта людзі, якія вельмі любяць Беларусь і спрабуюць тут пабудаваць такое жыццё, каб нашыя дзеці не шукалі лепшай долі на чужыне.

4.Хлопец, 27 гадоў (не назваўся), жыхар Мар’інай Горкі, працуе ў Менску, жанаты, мае двух дзетак да трох год, лічыць сябе нацыянальна сьвядомым.
- У мяне стандартная праблема, як у большасці маладых сем’яў нашага району, гэта немагчамасць мець свайго жыльля. Не гледзячы на тое, што я зарабляю па мясцовым стандартам ня благія грошы, гэта каля 600 даляраў, але ўсё роўна не хапае, каб атрымаць добры крэдыт на набыццё або будаўніцтва жылля. Жонка працуе настаўніцай, зарабок яе цалкам ідзе на аплату камунальных паслуг. Канешне добра, калі камусьці могуць дапамагаць бацькі, у мяне такіх магчымасьцяў дажалю няма. За 4 гады здымаў 3 кватэры і двойчы кантаваўся ў родных, але апошнім часам цяжка знаходзіць кватэры, каб здымаць, асабліва тым, у каго малыя дзеткі. Баюся апошнім часам апынуцца на вуліцы. З чаго ў мяне пытанне: якім чынам можа змяніцца сытуацыя з прыходам да ўлады дэмакратычнага ўраду, якая палітыка будзе адносна вырашэння жыллёвых пытанняў у правінцыі? Колькі трэба будзе чакаць людзям кардынальных зменаў у гэтым накірунку і якія сродкі пры вырашэнні гэтай праблемы павіны будуць задзейснены? І яшчэ, зусім нядаўна праводзіліся таргі на зямлю, якая з’яўляецца мала пэрспектыўнай з-за знаходжання на месцы былой скотабойні, там не плянуецца ў бліжэйшы час падводзіць нейкія камунікацыі і ўсёж першапачатковая цана на зямлю складала 1000 даляраў! Чаму я нарадзіўшыся і пражыўшы на сваёй роднай зямлі, выхоўваючы маленькіх грамадзян гэтай краіны, не маючы свайго жылля вымушан плаціць грошы за зямлю тым. каму яна не належыць? Ці будзе гэтая палітыка перагледжана ў бок не тых,у кога грошай цьма, а звернута да простага чалавека?

Мілінкевіч:Праблема жылля вырашаецца ў свеце перш за ўсё за кошт нізкаадсоткавых доўгатэрміновых крэдытаў, якіх хапае на набыццё альбо пабудову жытла. Іншых спосабаў няма. Калі казаць пра крэдытную палітыку дзяржавы, яна павінна быць такой, каб чалавек не збіраў грошы па 20 гадоў на кватэру, а адразу мог засяліцца і паступова вяртаць грошы банку. Так вырашаецца жыллёвае пытанне ў большасці постсацыялістычных краін. Пасля перамогі дэмакратычных сілаў менавіта вырашэнне жыллёвай праблемы праз стварэнне сістэмы даступных крэдытаў асабліва для маладых сем’яў будзе прыярытэтным.

5.Николай, 37 лет, житель г.п Свислач Пуховичского района, работает специалистом по энергетике в Росии, к оппозиции относится лояльно, поддерживает представителей оппозиции на выборах.
- Я имею два высших образования, но, к своему сожалению, вынужден работать в далёкой Сибири, так как на родине для меня не нашлось места . Я, к стыду нашего правительста, не один такой специалист, который работает за пределом Белоруси, принося не малую прибыль тамошним предприятиям. Каким образом должна решатся проблема трудоустройства специалистов в нашей
стране, и вобще решаема ли она?

Мілінкевіч:Працоўная эміграцыя рэзка павялічылася ў Беларусі за апошнія гады. Гэта сведчыць пра тое, што ў нас неэфектыўная эканоміка і схаванае беспрацоўе. Людзі едуць на Захад, Поўдзень, Усход, дзе заробкі значна вышэйшыя. Каб сітуацыя змянілася і беларус жадаў працаваць на сваёй зямлі, патрэбна свабода ў эканоміцы, што грунтуецца на прыватнай уласнасці і яе непарушнасці, гарантыях спрыяння развіццю нацыянальнага бізнесу і прыцягненню інвестыцыяў, новых тэхналогіяў.

6. Ольга, 30 лет, жительница г.п Свислоч, работает бухгалтером в Минске, политикой не интересуется.
- Меня, как женщину, интересует проблема трудоустройства, на должности бухгалтера совсем не давно, ранее работала на производстве обычной рабочей. Часто можно услышать в свой адрес после мною высказанных недовольствий: “Не нравится - увольняйся, на твоё место ещё с десяток на очереди!” . Что это за отношение к людям?! Как может измениться ситуация с приходом к власти оппозиционного лидера?

Мілінкевіч:Тое, што вы кажыце адбываецца па ўсёй краіне. Улады хочуць цалкам кантраляваць беларуса. Менавіта таму уведзена ганебная кантрактаная сістэма. У нас гэта сістэма кабалы. Звычайна кантракт заключаюць на кароткі тэрмін, пасля якога можна звольніць чалавека без тлумачэння прычынаў (“у сувязі з заканчэннем кантракта”). Першае, што мы зробім, гэта абаронім працоўных ад уседазволу ўладаў. Кантракты павінны у тым ліку абараняць інтарэсы работніка, а не рабіць яго рабом. Павага да чалавека − гэта аснова нашай будучай палітыкі.

7. Владимир, 45 лет, житель деревни Талька (место работы не указал), хоть и не любит действующего президента, на выборах голосует за его кандидатуру. К предаологаемому ответу на свой вопрос заведомо отнесётся с недоверием.
- Меня беспокоит ситуация, котороя сложилась в Тальке - сельское хозяйство окончательно развалилось, нет работы на месте, некоторые работают на железной дароге, еще несколько человек работают на пилораме, которая то закрывается, то открывается ,ещё есть лесничество. Большинство жителей деревни не имеют постоянного места работы - это сильно ударило по молодёжи, которая просто спивается. Что же касается более молодых, то время проведения молодёжи так же заключается в распитии спиртных напитков на дискотеке и драках с “пацанами” со соседних деревень. Более перспективная молодёжь уезжает в город. В скором в деревне останутся только старые люди, которым некуда податься и люди со справками, об
освобождении из мест не столь далёких. Так же хочу отметить ужасное состояние дорог и проблему вывоза мусора, чего давольно тяжело добиться, лампочки для освещения улиц на столбах вкручивают в предверии выборов, так что по большому счету в тёмное время суток просто страшно идти по улице. И при этом, меня волнует один вопрос: в сельской местности мы поддерживаем действующую власть из-за того, что уверены, что в случае смены власти деревня будет забыта полностью, а хуже жить чем сейчас - совершенно не хочется. Какая программа разработана для поднятия уровня жизни сельских жителей и существует ли вобще такая?

Мілінкевіч:Наша палітыка у сельскай гаспадарцы будзе такая: паспяховыя гаспадаркі могуць захоўвацца. Стратныя (а іх большасць) будуць рэфармаваныя. Мы павінны распачаць сур’ёзную падтрымку фермерства, каб вярнуць зямлі гаспадара. Дзяржава можа дапамагчы фермерам адукацыяй, льготнымі крэдытамі, арганізацыяй лізінгавых кампаній, якія змогуць забяспечыць гаспадаркі тэхнікай, выдзяляць прыватным гаспадарам урадлівыя землі. На маю думку, Беларусь, улічваючы яе навуковы, вытворчы і людскі патэнцыял, магла бы спецыялізавацца на вырошчванні экалагічна чыстай прадукцыі, на якую існуе высокі попыт у свеце.

8. Стас, 32 года, житель деревни Пуховичи, работает в Марьиной Горке, время от времени интересуется политикой.
- Слышал в официальных СМИ о коррупции внутри самой оппозиции, те деньги, которые выдаёт запад на так называемую революцию, сама же оппозиция растрачивает по своим нуждам далёким от политики. А вот действия руководителя страны А.Г. Лукашенко явно направлены на борьбу с этой бедой, в частности последние события про это говорят на много ярче, чем какие-то заявления некоторых политиканов. Как можно верить тем кто продаёт родину за деньги и при этом умудряется и их воровать?

Мілінкевіч:Каб разабрацца ў сітуацыі і знайсці праўду, трэба заўсёды выслухоўваць хаця б два бакі. Пакуль што дзяржаўныя СМІ хутчэй сродак прапаганды, а не крыніца аб’ектыўнай інфармацыі. Чаму на Вашу думку, на тэлеэкране Вы ніколі не убачыце апанента ўлады? Чаму ён не можа распавесці пра сваё бачанне сітуацыі ў краіне, прапанаваць свае шляхі паляпшэння жыцця? Улада гэтага баіцца. Баіцца, бо дэмакратычныя сілы змагаюцца за тое, каб зрабіць грамадства свабодным, каб вярнуць у Беларусь натуральныя для яе дэмакратычныя каштоўнасці. Свабодныя, самастойныя людзі − пагроза для рэжыма. Я Вам раю, каб не трапіць пад уплыў прапагандысцкіх штампаў, чытаць і незалежныя газеты, шукаць таксама неафіцыйныя крыніцы, слухаць разумных людзей. З іншага боку, няма дасканалых людзей. Калі Вы маеце дакладную інфармацыю пра карупцыю, паведамляйце пра гэта ў незалежныя сродкі масавай інфармацыі. Публічнасць і празрыстасць − вельмі эфектыўны сродак барацьбы з карупцыяй.

9. Михаил, 50 лет, житель деревни Пуховичи, рабочий (место работы не указал), к любым политикам ставится враждебно и с большим недоверием.
- Меня волнует один вопрос, почему оппозиция так настойчиво тянет нас в Европу, как можно утверждать, что у нас улучшится жизнь, если фактически вся Европа охвачена забастовками? Не работают аэропорты, бастуют железнодорожники; общественный транспорт в крупных городах запада часто так же охвачен забастовками как и крупнейшие предприятия. Это и есть то европейское благополучие, которое вы нам навязываете?

Мілінкевіч:У свабоднай краіне людзі маюць права на мірныя пратэсты. Яны могуць адстойваць свае правы ў тым ліку з дапамогай страйкаў. Гэта зусім не сведчыць, што жывуць яны горш за нас. Наша стабільнасць выдуманая. Нам патрэбны змены, узважаныя, прадуманыя, але змены. Калі Вы сапраўды хочаце параўнаць жыццё ў нас і там, наведайце заходнія краіны. Нават у нашых суседзяў Славакіі, Польшчы, Літве узровень жыцця вышэйшы, чым у нас. На гэта не ў апошнюю чаргу паўплывала і актыўнасць тамтэйшых грамадзянаў.

10. Андрей Николаевич, военный пенсионер, считает себя русским, к белорусско язычным политикам относится враждебно.
- Полностью уверен, что «нацыяналісты» или так называемые «демократы» будут проводить политику, в которой будет так - если ты не белорус, «дык не чалавек». Считаю, что белорусский президент стоит на защите нас, русских, а «гэтыя беларускія дэмакраты» превратят нашу жизнь в
невыносимую, стараясь выгнать нас из Белоруссии. Разве это не так?

Мілінкевіч:Мы будзем адраджаць мову і культуру, гэта праўда. Але мы будзем рабіць усё, каб людзі іншых нацыянальнасцяў адчувалі сябе ў Беларусі ўтульна. Жыхары нашай краіны змогуць свабодна размаўляць на той мове, якой захочуць. Кожны народ мае права на памяць пра свае карані, на уласную гісторыю, мову, у тым ліку і беларусы. Беларусь была, ёсць і будзе талерантнай краінай. З іншага боку, дзе ж яшчэ, як не ў Беларусі, беларус павінен адчуваць сябе як дома?

11. Петр, 31год, житель Пуховичского района, сотрудник МВД (милиционер). Был удивлён, что поинтересовались мнением сотрудника милиции и дали возможность задать свой вопрос лидеру оппозиции.
- Какая политика будет у демократов в отношении правоохранительных органов, сможет ли простой милиционер почувствовать, что он нужен не только во время политических обострений в стране, но и защищён от произвола своих начальников и высших чинов; будут ли созданы такие условия, в которых народ не будет враждебно относиться к органам правопорядка? И главное, сможем ли мы почувствовать себя людьми, а не «мусором»?

Мілінкевіч:Праваахоўныя органы патрэбны паўсюль. Іх роля вельмі важная. У дэмакратычнай краіне міліцыя не будзе выкарыстоўвацца дзеля палітычнага пераследу і абароны інтарэсаў чынавенства. Рэпутацыя міліцыі ў значнай ступені залежыць ад яе самой. Але ў новых умовах асноўнай мэтай сілавых структураў будзе абарона Канстытуцыі і правоў грамадзянаў. Адносіны да міліцыі памяняюцца, а аўтарытэт узрасце. Ведаю што сярод сённяшніх міліцыянтаў шмат сумленных і прафесійных людзей.

12. Ольга, 23 года, молодой специалист, жительница г. Марьина Горка, к политике равнодушна.
- Мне очень не нравится политика государства в отношении молодых специалистов, распределение и отработка, по телеэкрану часто показывают, как о нас беспокоятся и как спешат помочь и с жильём, и с работой, и с зарплатой. Но лично я и все мои одногруппники так же попали просто в рабские условия: работаем за копейки 150-250 тысяч, с жильём нет никакой помощи, на мои недовольства моя начальница сказала, что раз меня учили за счёт государства, я должна отрабатывать. Прошу прощения, но кому я должна, ведь я, имея маленького ребёнка смогла закончить учёбу на красный диплом, а сейчас еле свожу концы с концами - снимаю квартиру и порой жалею, что пошла учится, ведь сейчас могла работать хотя бы продавцом и зарабатывать на много больше. Будет ли отменено распределение и оказана помощь в трудоустройстве? Как по-вашему должно быть?

Мілінкевіч:Прымусовая размеркавання маладых спецыялістаў не існуе ў цывілізаваных краінах. Іншая справа − прапанаваць выпускнікам навучальных установаў вакансіі. Накіраванне моладзі на “адпрацоўку” у экалагічна небяспечныя рэгіёны лічу недапушчальным. Каб людзі ехалі працаваць у вёску, трэба стварыць адпаведныя стымулы, у тым ліку матэрыяльныя, а не пагражаць санкцыямі.

13. Евгения, 29 лет, жительница Марьиной Горки, молодая мать, отношение к политикам равнодушное.
-У меня подрастает сын, стала больше наблюдать за современными подростками, которые слоняются без занятия по детским площадкам, пьют пиво. Бесспорно сегодня улица воспитывает наверное 90% молодёжи, так как родители вынуждены зарабатывать деньги и у них не хватает времени на детей, которые ищут для себя занятия самостоятельно в скверах, на лавках и детских площадках, а порой - в подвалах. Что будет делаться или точнее, что должно делаться для того, что бы наши дети учились хорошему, а не уличным правилам жизни, где главный принцип «брать от жизни всё, что хочется всеми возможными средствами» ?

Мілінкевіч:Па-першае, трэба ствараць у краіне культ ведаў. Калі людзі зразумеюць, што адукацыя і сумленная праца гарантуюць яму дабрабыт, ён будзе імкнуцца да гэтага самастойна. Па-другое, вельмі важна падтрымліваць грамадзянскія ініцыятывы, каб людзі маглі лёгка знайсці суполкі па інтарэсах, развіваць свае карысныя для грамадства здольнасці. Вельмі важна, каб у дзяцей былі магчымасці для заняткаў фізкультурай і спортам. Для гэтага патрэбная адпаведная інфраструктура (не пра лядовыя палацы рэч) і падтрымка дзяржавы. Клапаціцца пра сваё здароўе павінна быць усім па кішэні.

14. Женя, 29 лет, житель Марьиной Горки, работает на производстве в г.п. Руденск, устал от политики.
- Совсем недавно в нашем городе проходили областные дожинки. Город шумел, начал преобразовываться, центральные улицы было просто не узнать. Появилась маленькая надежда, что и в наших дворах, наконец-то заасфальтируют дороги и избавят от водоёмов под нашими окнами и вблизи подъездов. Но после того, как стал свидетелем проводимых работ, где за сутки до мероприятия асфальт у автовокзала ложили на живую грязь и засыпали им лужи, стало понятно, что это очередная показуха. У меня такой вопрос, когда перестанут выбрасываться огромные деньги на простые «показухи» для приезжих начальников из столицы? Как планируется избавляться от местных “вертикальщиков”, которые пресмыкаются перед центром, но при этом, совершенно наплевательски относятся к местному населению?

Мілінкевіч:З аднаго боку добра, што горад атрымаў дадатковыя сродкі на ўпарадкаванне. Але ж на практыцы з-за татальнага аўралу дзеля паказухі у такіх выпадках церпіць якасць, і грошы, па вялікім рахунку, марнуюцца. У дэмакратычнай краіне абраная людзьмі мясцовая ўлада будзе самастойна распараджацца сродкамі, якія можна накіраваць на добраўпарадкаванне населеных пунктаў, інфраструктуру, ці іншыя патрэбы. Грамадзяне праз выбары і сваіх дэпутатаў рэальна змогуць уплываць на палітыку мясцов 23:16, 20/01/2009